“Wyobraź sobie taką scenerię, w której po długiej podróży docierasz do australijskiej szamanki. Busz, gorąc, może pustynia lub górny albo równoległy świat. Czas płynie jakby inaczej niż w cywilizacji. Zatem niespiesznie opowiadasz, co ci dolega. Popijasz jakiś dziwny napój. Może nawet zaczniesz opowieść dziś, a skończysz jutro albo pojutrze? To jest story-telling - pradawny obyczaj zastąpiony dziś wiadomościami w TV. Nie wiadomo kto kreuje opowieść. Za to na pewno wiadomo, że każda opowieść, saga czy baśń zabiera nas - słuchaczy i bajarza - do Dream-Time; Epoki lub czasu snu. (…)”
